Soul Realisation (Vallalar)

 

🌲🌴🌸🌞🏵️☘️⭐🔥🌹🌷🙏

தயவு ஒளி தெய்வீக சிந்தனை

🔥 *அணுவில் ஆண்டவன்*🌹

🌹🦚 நாம் கண்ணால் காணும் இந்த மாபிரபஞ்சம் நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம் என்ற பஞ்ச பூத அணுக்களால் ஆனது.

இந்த அணுக்கள் எல்லாம் ஜடமே! இவைகளுக்கு "இருப்புணர்வு" கிடையாது.

இந்த பிரபஞ்ச வெளியில் அனந்தம் கோடி கோடி ஆன்மாக்கள் அனாதி காலமாகவே இருந்து வருகின்றன.

இந்த ஆன்மாக்கள் தனித்தனி ஒன்றிற்கும், *அணு* என்றே மெய்ஞ்ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

இந்த 

*ஆன்ம அணுக்கள்*, அருவமானது; கண்ணால் காண முடியாது. 

எல்லாம் வல்ல கடவுள், அகண்டாகச வான் பெருவெளி முற்றும், *பரமாகாச சொரூபியாக* நிறைந்துள்ளவர். அவரே, தன்னைத்தானே அனுபவிக்கும் பொருட்டு, அனந்தங் கோடி ஆன்ம அணுக்களாய் அனாதியே தோற்றம் கொண்டுள்ளார்.

 ஒவ்வொரு தனித்தனி ஆன்ம அணுவும், அகண்ட வான்பெருவெளி முற்றும் நிறைந்துள்ள கடவுள், *இயற்கை உண்மையை* தன்னுள் கொண்டதாகும்.

 ஆண்டவருக்கு, அகல் வான்வெளி நிறைந்த பரமாகாச சொரூபம் கடவுளின், "பெருவடிவம்" ஆகும். 

ஆன்ம அணு கடவுளுடைய, "சிறு வடிவம்" ஆகும்.

 இரண்டும் கடவுளுடையதே! இந்த ஆன்ம அணு,

*அகண்டாகாச நிறைவிலே சிற்றணுவான , கடவுள் ஆன்மா* எனப்படும்.

எனினும், இந்த ஆன்மாக்கள் இயற்கையிலே, *"அறியாமை என்கின்ற அஞ்ஞான , பாசாந்தகார இருளில் மூழ்கிக் கிடந்துள்ளதாம். இதையே, *ஆணவ மலம்* என்பர்.

 தன்னை உணராது அஞ்ஞான ஆணவ இருளில் ஜடம் போல் கிடந்த ஆன்மாக்களை, *அகம் விழிப்படைய* ஆண்டவர் திருவுள்ளம் கொண்டார். 

அதற்கு புறநிலையில் இருந்துதான் அறிவுணர்வை சிறிது சிறிதாக உண்டுபண்ண வேண்டியிருந்தது.

அதற்காக பஞ்ச பூதங்களால் ஆன பௌதிக உடம்பில்( physical body) ஆன்ம அணுவை சேர்க்கின்றார்.

ஆன்ம அணுவுக்குள் கடவுள் பரிபூரணமாக, உள்ளொளியாய் இருந்து, தனது *அருட் சக்தியால்* , அகத்தில் உள்ள பெருஞ்ஜோதி நிலையை புறத்தில் விரித்து, பஞ்ச பூத மாபிரபஞ்சத்தை தோற்றுவிக்கின்றார்.

 ஐம்பூத அணுக்களின் கூட்டுத் தொகுப்பே , ஆன்மாவுக்கு சூழ் உடம்பாய் அமைகின்றது.

ஆன்ம அணுவுக்குள்ளிருந்து, திருவருட் சக்தி, *உயிராற்றலாய்*, விரிகின்றதும் , அதே நேரத்தில் , பஞ்ச பூத அணுக்கள் சேர்ந்து உடல் உருவமாய் சூழ்கின்றதாம். 

ஆணவ மலம் மாத்திரம் உடைய ஆன்மாக்களுக்கு, பிற்சேர்க்கையாக,

*கன்ம மலத்தையும், மாயா மலத்தையும்* கூட்டி , புற உலக வாழ்வை ஏற்படுத்துகின்றார்.

அப்படி நமக்கு வந்த முதல் தேகம் , ஓரறிவுடைய தாவர வர்க்கமாகும். அதாவது , புல், பூண்டு, செடி, கொடி, மரம் முதலியன.இதிலே எத்தனையோ லட்சக்கணக்கான வகையுண்டு.ஒவ்வொரு வகையிலும் செலுத்தி , தொட்டால் உணர்ந்துக் கொள்ளும்,"ஸ்பரிச அறிவை" , அனுபவப்படுத்துகின்றர்.

.இதற்காக பல இலட்சக் கணக்கான வருடங்கள் கடந்து போகின்றன.

தொட்டால் சிலுங்கி செடியைப் பார்த்திருப்போம் நாம். அதைத் தொட்டால், தனது இலைகளை மூடிக்கொள்ளும்.இப்படி தொடு அறிவு முற்றுப் பெற்ற பின், சுவையை உணரக்கூடிய ஈரறிவு தேகங்களில் செலுத்துகின்றார்;

 உதாரணம்:- சங்கு, சிப்பி முதலிய இலட்சக்கணக்கான வகையுண்டு.அதிலெல்லாம் நெடுங்காலம் வாழ்ந்த பிறகு,

 வாசனையை அறியும் , மூவறிவு தேகத்தில் செலுத்துகின்றார் கடவுள்.உதாரணம்:- ஈ, எறும்பு, கொசு, வண்டு, தும்பி முதலிய இலட்சக்கணக்கான வகை உயிரினங்கள்.அந்தந்த தேகங்களிலெல்லாம் எவ்வளவோ இன்ப துன்பங்களை அனுபவித்தபின்,

 பார்வை அறிவுடைய தேகங்களில் செலுத்துகின்றார். உதாரணம்; மீன், தவளை, பல்லி, பாம்பு, ஓணான் முதலிய இலட்சக்கணக்கான வகைகள்.பல இலட்சக்கணக்கான வருடங்கள் அந்த தேகங்களிலெல்லாம் வாழ்ந்து வாழ்ந்து, எவ்வளவோ இன்ப துன்பங்களை, அனுபவித்து அனுபவித்து வந்தபின்,

 கேட்கும் அறிவுடைய(சப்த அறிவு) தேகங்களில் செலுத்துகின்றார்.உதாரணம்;-எலி, பூனை, நாய், நன்றி,ஆடு,மாடு, குதிரை, யானை, புலி,கரடி,சிங்கம்,மான் முதலிய இலட்சக்கணக்கான உயிரின வடிவங்களிலெல்லாம் , எல்லையில்லாத சுக துக்க அனுபவங்களை பெற்றபின், மனம் என்கின்ற ஆறறிவு தேகமாகிய, உயர்ந்த அறிவுடைய மனித தேகத்தில் செலுத்துகின்றார்.

ஆரம்பத்தில் ஆதிவாசியாய், காட்டுவாசியாய், கள்ளனாய், கொலை புரிபவனாய் வாழ்ந்திருந்தோம்.

அப்போதெல்லாம் செய்த கர்மவினையினால், பார்வை இழந்தவராக, கை கால் முதலிய உடல் உறுப்புகள் குறைந்தவராக பிறந்து பிறந்து, பல்வேறு வகையான இன்பதுன்பங்களை அனுபவித்து அனுபவித்து இறந்து இறந்து வீண்போயினோம்.

இத் தருணம் தான் உள்ளிருக்கும், உள்ளொளியாகிய கடவுள், ஆன்மா வானது, தன்னை அறிந்து இன்பமுறுவதற்கான சூழ்நிலையை உருவாக்கிக் தந்துள்ளார்.

நாமும் அதற்கான முயற்சி எடுக்க வேண்டியுள்ளது.

தன்னையும், தனக்கு ஆதாரமான தலைவனையும் அறிந்து, பேரின்பப் பெருவாழ்வில் வாழ ஆண்டவர் ஆணை செய்கின்றார்.

🌹🌳இப்போது இறைவன் எங்கே உள்ளார்? 

அவரை அறிந்து கொள்வது எப்படி?

 எந்தவிதமான பயிற்சியும் முயற்சியும் செய்ய வேண்டும்? என்பதைப் பார்ப்போம்:---

🦚🦜இறைவன் எங்கும் நீக்கமற நிறைந்துள்ளார். எனினும், அவரை, புறத்தில் (புற உலகத்தில்) எங்கு எவ்வளவு காலம் தேடினாலும் கண்டுக்கொள்ள முடியாது.

🌹🍎 *உன்னைப் பார்; உனக்குள்ளே என்னைப் பார் ; ஊரைப் பார்த்து உழலாதே*!! என்று வள்ளலாருக்கு  அருட்பெருஞ்ஜோதி ஆகிய ஆண்டவரே கட்டளையிடுகின்றார்.

எனவே, முதலில் நம்முடைய ஆன்மாவை உணர்ந்துக் கொள்ள வேண்டும்.  *நாமாகிய ஆன்ம அணுவை உணர்ந்துக் கொண்டால், ஆன்மாவிற்கு உள்ளிருக்கும் உள்ளொளி யாம் கடவுளை உணர்ந்து கொள்ளலாம்*!!!

🌹🦚 நாமாகிய அந்த ஆன்மா இந்த தேகத்தில் எங்கு உள்ளது? 

❤️🌴உச்சிக்குக் கீழே, அண்ணாக்குக்கு மேலே, புருவமத்திக்கு நேரே, தலைநடுவில், இந்த ஆன்ம அணு, சதா

*நான்- நான்* என, "நான் இருக்கின்றேன்" , என, 

*அறிவு சொரூபமாய்--அறிவு ஆகாயமாய் சுடர்விட்டுக் கொண்டிருக்கின்றது*!

** அந்த ஆன்மப் பிரகாசத்திற்கு உள்ளே தான் , *அருள் விளக்காய்* ஆண்டவர் கோடி சூரியப்பிரகாசத்தோடு ஒளி விட்டுக் கொண்டிருக்கின்றார்.

🌹🍎🦚 பெருமூளைக்கு கீழேயும், உண்ணாக்குக்கு மேலே உள்ள , உரல் போன்ற ஒரு குழி உள்ளது.அதை , 

"ப"கர  வடிவக்குழி என்பர்.( Cerebrospinal cavity). 

அந்த குழிக்கு மேல்தான் இந்த, நித்தியமான, *அருட் ஜோதி ஆன்ம அணு* சதா பிரகாசித்துக் கொண்டுள்ளது.

🌹🦚இந்த ஆன்ம அணுவை, பேரானந்த-சச்சிதானந்த- நித்தியானந்த நமது ஆன்ம சொரூபத்தை அறிந்துக் கொள்ள ஒரு பயிற்சியை வள்ளலார் குறித்துள்ளார்.

 அது;-------

🌹🦚 எப்போதும் நமது மனதை புருவமத்தியில் செலுத்த வேண்டும் என்கின்றார்.

இதய ஸ்தானத்தில் இயங்கும் மனதை மேலேற்றி, நினைப்பு மறப்பின்றி, அகமுகமாக உள்நோக்கி செலுத்தி ஆழ்ந்து பார்த்தால், ஆன்மாவின் இருப்புண்மை சிறிது சிறிதாக வெளிப்பட்டு விளங்கும்.

பின்பு, அப்படி பெறப்பட்ட , *ஆன்ம அறிவைக் கொண்டு உள்ளொளி யாக உள்ளே உள்ள அருட்பெருஞ்ஜோதி இறைவனை அறியவேண்டும்*!!

*** இப்படி புருவமத்திய தியானத்தை நாளும் பயின்று வந்தால், ஆன்மாவையும், உள்ளிருக்கும், அருள் ஒளிக் கடவுளையும் அறிந்து, பேரின்ப வாழ்வில் என்றும் வாழ்வோம்.

🌹🌞உள்ளிருந்து உதவி;-----

* திருவருட் பிரகாச வள்ளலார்.

Shiva Guru Spark Vasi yoga

 

சிவனின் நெற்றிக்கண்ணும்...

அறிவியல் கூறும் உண்மையும்...

***********************************************

மரணம் என்பது இயற்கை

இதை வெற்றிகாண்பதே கர்பசாதனை மனிதனின் சிரசு(தலை)உள்ளே அண்டவித்தை நடக்கிறது இதை

சித்தர்கள் தெளிவாக விளக்கியுள்ளார்கள்..

நமது தலைக்குள் இரண்டு புனித ஸ்தலங்கள் உண்டு..ஒன்று 

ஆக்ஞா சக்கரம்(Pituitery gland)

இருக்கும் இடம்

மற்றொன்று சகரஸ்ராதளம்

(penial gland)இருக்கும் இடம்

(Penial gland)பீடம் நெற்றிக்கு நடுவில்

இருக்கும் ஸ்தலம்..பலர் நெற்றிக்கண்ணையும்(third eye)

புருவநடுவையும்(pituitery)ஒன்று என்று

தவறாக புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது

நெற்றிக்கண் என்பது பீனீயல்சுப்பி

இருக்குமிடம்..இது ஆகாசவடிவில்

பீனீயல்சுரப்பியோடு இணைக்கப்பட்டு

உள்ளது...

இன்றைய அறிவியல் கூறும் உண்மை

என்னவென்றால்...இந்த பீனியல் சுரப்பியை இயக்கசெய்வதன் மூலம் அவன் பலகாலம் வாழ முடியும்..

பீனியல்சுப்பியை இயக்கி சுரக்க வைக்கும் வித்தையே யோகமார்க்கம் எனப்படும்

பீனீயல்சுரப்பி14வயதுவரை வளர்ச்சி அடைந்து அதன்பிறகு குன்றிவிடும்.

பீனீயல்சுரப்பியில் சுரக்கும் ஹார்மோன் "மெலடோலின்"என்ற திரவம் ஆகும்.இந்த  திரவம் ஆயுளை அதிகரிக்கவும்..உடல் இளமையாக இருக்கவும் உதவுகிறது..

இதை தவிர்த்து 

செரோடொனின்(serotonine)

டொபொமின்(Dopomine)

ஆக்ஸிடாசின்(oxtocine)

மற்றும்

ஓபியத்ஸ்(BRIN opiates)

மூளையில் இருக்கும் நுண்மின்னியக்கி சமிக்ஞை

(neuro Transmirrer).

இந்த ரசாயனங்களை சரியான விகிதத்தில் சுரக்க வைப்பதன் மூலம்

நாம்.உடல் சார்ந்த...மனம் சார்ந்த 

எல்லா பிரச்சனைகளையும் 

எதிர்கொள்ள முடியும்..

இந்த  பீனீயல்சுரப்பியின் சுரப்பை

அதிகரிக்க முறையான மூச்சுபயிற்சியும்..ராஜயோக தியானமுறைகளும் பயன்படுகின்றது

மலர்மிசை ஏகினான் மானடி சேர்ந்தார்

நிலமிசை நீடு வாழ்வார்..

அடக்கம் அமரருள் உய்க்கும் அடங்காமை ஆரிருள் உயித்துவிடும் 

வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்வார்

வானுறையும் தெய்வத்துள் வைக்கப்படும்..

இந்த குறள்களில் வரும் மலர்முசை.

மானடி..அடக்கம்..வையம்..என்பது பரிபாசை..

பாரப்பா பரப்பிரம்ம ஓளியினாலே

பத்தியே நரம்புவழி பாயும்போது

ஆரப்பா இருகண்ணில் ஓளிவதாகி

அண்டமெல்லாம் ஏகமாய் தெரியலாச்சு..

காரப்பா நரம்பெல்லாம் விழுதுவட்டம்

கபாலத்தில் முக்கூறாய் சுழுமுனையாச்சு

வீரப்பா காதுக்கும் நாக்குக் குந்தான்

வெற்றிபெற இன்னுமுந்தான் 

உரைப்பேன் கேளு

பாரடா புருவமத்தி யெதென் றாக்கால் 

பரப்பிரம்ம மானதோர் அண்ட உச்சி

நேரடா முன்சொன்ன நரம்புமத்தி

நிலைத்தடா சுழுமுனையென்று

நினைவாய் பாரு..

வீரடா அண்ணாக்கின் மேலே மைந்தா

மேலடா மனதையுஞ் செழுத்தும்போது

காரடா சுழுமுனையில் 

மனம்தான் பாய்ந்து கலந்தைந்து பூதமும் ஒன்றாய் போமே..

ஆத்மவித்தை என்பதும்...

பரப்பிரம்மவித்தை என்பதும்...

இதுவேயாம்....

இதைபுரிந்து பயிற்சிசெய்து சித்திசெய்து கொள்வதே ஆன்மீகம்..

Shiva Guru Spark Vasi yoga

 

உயிர் பிரியும் போது தச வாயுக்களின் பங்கு :

உடலை விட்டு , இந்த இடத்தில் உயிர் பிரிய வேண்டும் என முன்பே தீர்மானிக்கப்பட்டுள்ள இடத்தில்தான் உயிர் உடலை விட்டு பிரியும்.

மனித உடலில் பத்துவித வாயுக்கள் உண்டு . இவை தச வாயுக்கள் எனப்படும்.

1. உயிர் காற்று. (பிராணன்)

2. மலக்காற்று. (அபானன்)

3. தொழில் காற்று. (வியானன்)

4. ஒலிக்காற்று. (உதானன்)

5. நிரவுக்காற்று.( சமானன்)

6. தும்மல் காற்று. (நாகன்)

7. விழிக்காற்று. (கூர்மன்)

8. கொட்டாவிக் காற்று. (கிருகரன்)

9. இமைக் காற்று. (தேவதத்தன்)

10. வீங்கற் காற்று. (தனஞ்சயன்)

உயிர் வெளியே புறப்படும் நாள் , நேரம் நெருங்கியுடன் உடலின் அனைத்து செல்களும் முடக்கப்பட்டு, எல்லாவித வாயுக்களின் வழிகளும் ஒவ்வொன்றாக அடைக்கப்பட்டுக் கொண்டே வரும்.

உதாரணமாக . . . .

ஒரு வீட்டை நாம் காலி செய்யும்போது எப்படி எல்லா பொருள்களையும் ஒழுங்காக அடுக்கி கட்டி கொண்டுவந்து நடு வீட்டில் வைத்து பின் அங்கிருந்து சரியாக எண்ணி ஒவ்வொன்றாக வெளியே கொண்டு செல்வது போல , நமது அனைத்து அவயங்களும் ஒவ்வொன்றாக முழுச் செயலையும் , ஒவ்வொன்றாக நிறுத்தி , நமது நடுநெஞ்சுக்கு கொண்டு வந்து வைத்து உயிர் வெளியேற வழி வகுத்து கொடுக்கும்.

சிலருக்கு கண்களின் வழியாகவும், சிலருக்கு வாயின் வழியாகவும், வேறு சிலருக்கு உச்சிமண்டையின் வழியாகவும் , இன்னும் சிலருக்கு ஆசன துவாரத்தின் வழியாகவும் , மூத்திர வாசல் வழியாகவும் , காதின் வழியாகவும் , மூக்கின் வழியாகவும், தொப்புள் குழி வழியாகவும் உயிர் வெளியேறும் .

ஒன்பது காற்றும் நிறுத்தப்பட்டு , அவயங்களும் முழு நிறுத்தம் கண்டு , எந்த வழியாக உடலை விட்டு உயிர் வெளியேற வேண்டுமோ அந்த வழியாக தனஞ்சயன் என்ற அந்த வாயு மற்றவற்றையும் வெளியே அழைத்து செல்லும்.உயிர் பிரியும் . 

மீண்டும் பிறப்பெடுக்கும் காலம் வரும்போது அதற்கென குறிப்பிட்ட தாயின் கர்ப்பத்தில் சேர்ப்பிக்கும் வேலையும் அந்த தனஞ்சயன் செய்வது தான் .

தச வாயுக்களின் சுற்று:

1. பிராணன் - மூலாதரத்தில் ஆரம்பித்து மூக்கு வழியாக மூச்சு விடல், பூச உதவமு குரல்வளையில் உள்ளது. கை,கால்களை வேலை செய்ய பெரு விரல் உள்ளது.

2. அபானன் - சுவாதிட்டானத்தில் இருந்து வெளிப்பட்டு மலத்தை கீழ் நோக்கி தள்ளும், ஆசனவாயை சுருக்கும். அன்னத்தை சேர்க்க வேண்டிய இடத்தில் சேர்க்கும்.குறியில் காம வேகத்தை உண்டு பண்ணும்.

3. வியானன் - தோளிலிருந்து எல்லா நரம்பிலும் அசையும் அசையாபொருளில் உருப்புக்களைநீட்ட மடக்க உணர்ச்சிகளை அறியவும் உணவின் சாரத்தை கொடுத்து உடலைக்காக்கும்.

4. உதானன் - உணவின் சாரத்தை கொண்டு செல்லும் உடலை எழுந்து நிற்க உதவும். மேல் நோக்கி இயங்கும் வாயு.

5. சமானன் - நாபியிலிருந்து கால் வரை பரவும் வாயுக்களை அதிகப்படாமல் சரி செய்யும், உண்ட உணவு செரித்தவுடன் எல்லா இடங்களுக்கும் அனுப்புகிறது.

6. நாகன் - அறிவை வளர்க்கும், கண்களை திறப்பதற்கும், மயிர் சிலிர்க்க, இமை மூட வேலை செய்யும். வாந்தி எடுத்தல் துப்புதல் ஆகிய வேலை செய்யும்.

7. கூர்மன் - மனதில் கிளம்பி, கண் இமை, கொட்டாவி, வாய் மூட, கண்திறந்து மூட, கண்ணீர் வர வேலை செய்யும்.

8. கிருகரன் - நாக்கில் கசிவு, நாசி கசிவு உண்டுபண்ணும், பசி வர வைக்கும், செயல் புரிய, தும்மல் இருமலை உண்டு பண்ண.

9. தேவதத்தன் - சோம்பல், தூங்கி எழுகையில் அயர்ச்சி, தாக்குதல், கண்களை அசைத்தல், சண்டையிடுதல், தர்க்கம் பேசல்.

10. தனஞ்செயன் - மூக்கிலிருந்து உடல் முழுதும் வீக்கம் பண்ணும், காதில் கடல் அலை இரைச்சல் போல் இரைத்தல், இறந்த மூன்றாம் நாள் தலை வழியாகவெழியே செல்லுதல்.

குழந்தை கருவில் உற்பத்தியாகும் போது தச வாயுக்கள்தான் அவற்றின் வளர்ச்சியை நிர்மானிக்கின்றன.

இந்தப் பத்து வாயுக்களின் மீதும் ஆளுமை கொண்டுவந்து பிறப்பு இறப்பை  கடப்பதே முக்தி என்று அழைக்கப்படுகின்றது .

இதற்கு உதவுகின்ற கல்வியே சாகாக்கல்வி. இந்த  கல்வியில் வரும் தசகாரிய வாசி யோகப் பயிற்சிதான் உண்மையான வாசியோகப் பயிற்சி 

#ஓம்நமசிவாய!

Pancha boothas

 

தெரிந்து கொள்ளுங்கள்

             ஐந்து ஐந்து ஐந்து !!!💢💢💢💢

(1) பஞ்ச கன்னியர்

              அகலிகை, சீதை, தாரை, திரெளபதி, மண்டோதரி.

(2) பஞ்சவாசம்

              இலவங்கம், ஏலம், கற்பூரம், சாதிக்காய், தக்கோலம்.

(3) பஞ்சாமிர்தம்

                சர்க்கரை, தயிர், தேன், நெய், பால்.

(4) பஞ்சபாண்டவர்

                தருமன், பீமன், அர்ஜுனன், நகுலன், சகாதேவன்.

(5) பஞ்சசீலம்

                கொல்லாமை, பொய்யாமை, கல்லாமை, காமமின்மை, இரவாமை.

(6) பஞ்சதிராவிடர்

               தெலுங்கர், திராவிடர், கன்னடர், மகாராஷ்டிரர், கூர்ஜரர்.

(7) பஞ்சபட்சி

            வல்லூறு, ஆந்தை, காகம், கோழி, மயில்.

(8) பஞ்சபுராணம்

             தேவாரம், திருவாசகம், திருவிசைப்பா, திருப்பல்லாண்டு, பெரியபுராணம்.

(9) பஞ்சரத்தினம்

               வைரம், முத்து, மாணிக்கம், நீலம், மரகதம்.

(10) பஞ்சவர்ணம்

              வெண்மை, கருமை, செம்மை, பொன்மை, பசுமை.

(11) பஞ்சாங்கம்

                கரணம், திதி, நட்சத்திரம், யோகம், வாரம்.

(12) பஞ்சமூலம்

                   செவ்வியம், சித்திரமூலம், கண்டுபாரங்கி, பேரரத்தை, சுக்கு.

(13) பஞ்சபாதகம்

                    பொய், களவு, கள்ளுண்ணல், குருநிந்தை, கொலை.

(14) பஞ்சபாணம்

                    முல்லை, அசோகு, வனசம், சூதம், நீலம்.

(15) பஞ்சாயுதம்

                     சங்கு, சக்கரம், கதை, கத்தி, வில்.

(16) பஞ்சபரமோட்டி

                   அருகர், சித்தர், உபாத்தியாயர், ஆசிரியர், சாதுக்கள்.

(17) பஞ்சசிகை

                தலை, உச்சி, கண், புருவம், முழங்கை.

(18) பஞ்சதேவர்

                பிரம்மா, விஷ்ணு, உருத்திரன், மகேசுரன், சதாசிவன்.

(19) பஞ்சஸ்தலம்

                காசி, சோமநாத், பூரி, ராமேஸ்வரம், வைத்தியநாத்.

(20)  பஞ்ச பூதங்கள்

                நீர், நிலம், காற்று, நெருப்பு, ஆகாயம்...!!!

            

RICH WORLD ENERGY CENTER

 RICH WORLD ENERGY CENTER 

Shiva Guru SPARK VASI YOGA

 Shiva Guru SPARK VASI YOGA 🧘‍♂️

கோரக்கர் சித்தர்

சந்திரரேகை

என்ற நூலில்..!!

ஒரு நாழிகைக்கு

 *360* சுவாசம் , 

ஒரு நாளைக்கு 21,600

சுவாசம். மூச்சுப் பயிற்சியில்

 பூரகம் என்பது 

மூச்சை உள்ளே இழுப்பது, 

கும்பகம் என்பது 

உள்வாங்கிய மூச்சை (காற்று) 

உள்ளே நிறுத்துவது.

, ரேசகம்

என்பது மூச்சை வெளியிடுவது. 

நமக்கு எந்த நாசியில் 

சுவாசம் ஒடுகின்றதோ 

அதற்கு  பூரணம் 

என்று பெயர்.

 சீதாக்காயம் 

என்று கோரக்கர்  

சித்தர் கூறியிருக்கிறார். 

சீதாக்காயம் 

என்பது 

நமது நாசி (மூக்கு ) தான். 

நாசிக்குமேல் 

காசி என்று கூறுவார்கள். 

அது என்னவென்றால்

 " சுழிமுனை" என்து ஆகும்.

நமக்கு இடது நாசி 

சந்திரகலை. 

அதில் வரும் காற்று 

குளிர்ச்சியாக இருக்கும். 

வலது நாசியில் 

சூரியகலை. 

அதில் வரும் காற்று 

உஷ்ணமாக இருக்கும்.

 இரண்டு நாசிகளிலும்,

 *மூச்சுக் காற்று வந்தால் 

அதற்கு 

" சுழிமுனை "* 

என்று பெயர். 

பொதுவாக 

மழைக் காலங்களில் 

இயற்கையாகவே 

சூரிய கலையில் ஓடும். 

அதிக வெயில் அடிக்கும் 

பொழுது சந்திர கலையில் 

சுவாசம் ஓடும். 

இது இயற்கையாகவே 

அமைந்துள்ள அற்புதம் ஆகும்.

 ஏனெனில் உடலில் 

சூடும், குளிர்ச்சியும், 

சமநிலையில் இருக்க வேண்டும். 

இதில் எந்த ஒரு குறைபாடு 

இந்தாலும் 

நமது உடலல் பல உபாதைகள் ஏற்படும். 

நம் மூச்சுக் காற்றிலே 

இறைவன் எவ்வளவு 

சூட்சுமத்தை வைத்துள்ளான்.

மேலும் ஒருவருக்கு 

சூரியகலையில் சுவாசம் 

மூன்று நாட்கள் ஓடினால் 

அவருக்கு 

ஒரு வருடத்தில் 

மரணம் சம்பவிக்கும். 

ஒரே நாசியில் 

பத்து நாட்கள் தொடர்ந்து 

ஒடினால் மூன்று மாதத்தில் 

மரணம் ஏற்படும். 

சூரிய கலையில் 

ஓடக்கூடிய காற்று 8 அங்குலம்.

 

சந்திர கலையில் ஓடும்

காற்று 16 அங்குலம்.

 மூச்சுப் பயிற்சி 

செய்யும் பொழுது 

12 அங்குலம் 

காற்றை உள்ளிழுத்து,

8 அங்குலம் நிறுத்தி, 

4 அங்குலம் வெளிவிட வேண்டும். 

இதே முறையில் 

ஒருவனுக்கு 

சுவாசம் 

தொடர்ந்து ஓடினால் 

அவன் 120 வருடங்கள் 

வாழ்வான். 

இவ்வாறு 

சுவாசம் குறைய 

ஆயுளும் கூடும். 

சுவாசம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க 

ஆயுள் குறையும்.

அதனால்தான், 

சுவாசத்தை அடக்குவதால் 

ஆமைகள் 300 வருடங்கள், 

400 வருடங்கள் வாழ்கின்றன.

 அதேபோல்தான் 

பாம்பு 800 வருடம், 

1000 வருடம் வாழ்கின்றன.

 இதைப் பற்றி 

உணர்ந்த 

நாம் பின்பற்றுவதில்லை.

நம்முள் சுவாசம் 

நடக்கும் அளவு

அமர்ந்திக்கும் போது - 12 அங்குலம்

நடக்கும் போது             - 16 அங்குலம்

ஓடும் போது                  - 25 அங்குலம்

உறங்கும் போது          - 36 அங்குலம்

உடலுறவு கொள்ளும் - 64 அங்குலம் போது

*சுவாசம் குறைத்தால் 

ஏற்படும் நன்மைகள்*

*11 அங்குலமாக குறைந்தால் 

உலக இச்சை நீங்கும்*

*10 அங்குலமாக குறைந்தால் 

ஞானம் உண்டாகும்*

*9 அங்குலமாக குறைந்தால்  

விவேகி ஆவான்*

*8 அங்குலமாக குறைந்தால்  

தூர திருஷ்டி காண்பான்*

*7,அங்குலமாக குறைந்தால் 

ஆறு சாஸ்திரங்கள் அறிவான்*

*6,அங்குலமாக குறைந்தால் 

ஆகாய நிலை அறிவான்*

*5, அங்குலமாக குறைந்தால் 

காயசித்து உண்டாகும்*

*4,அங்குலமாக குறைந்தால் அட்டமாசித்து உண்டாகும்*

*3,அங்குலமாக குறைந்தால் 

நவகண்ட சங்சாரம் உண்டாகும்.*

*2, அங்குலமாக குறைந்தால் 

கூடுவிட்டு கூடுபாய்தல்*

*1, அங்குலமாக குறைந்தால் 

ஆன்ம தரிசனம்*

உதித்த இடத்திலேயே 

நிலைத்தால் சமாதி நிலை 

அன்ன பாணம் நீங்கும்

எந்தெந்த நாட்கள் 

எந்த சுவாசம் ஓட வேண்டும்  

என்பதைப் பற்றி காண்போம்

ஞாயிறு, செவ்வாய் , சனி – 

இம் மூன்று நாட்களிலும் 

சூரியகலை ஓட வேண்டும்.

வெள்ளி, திங்கள் , புதன் – 

இம் மூன்று நாட்களிலும் 

சந்திரகலை ஓட வேண்டும்.

வியாழக்கிழமை -

பூர்வபட்சம் (வளர்பிறை) –

சந்திர கலை ஓட வேண்டும்.

அமரபட்சம் (தேய்பிறை ) – 

சூரிய கலை ஓட வேண்டும்.

இம் முறையில், 

அதிகாலை 4 மணிக்கு 

சுவாசம் நடக்கு வேண்டும். 

இவ்வாறு தொடர்ந்து 

நடந்தால் காரியங்கள் 

அனைத்தும் சித்தியாகும்.

 சனிக்கிழமை மட்டும் 

அதிகாலை 4 மணி முதல் 

இரவு 12 மணி வரை 

சூரிய கலையில் சுவாசம் ஓட வேண்டும்.

மூச்சுப் பயிற்சி 

செய்யும் பொழுது 

வடக்குப் பக்கம் பார்த்தவாறு கைகால்களை ஆட்டாமல் 

அசைக்காமல் 

நிமிர்ந்த வாக்கில் 

அமர்ந்து கொண்டு 

மூச்சை சூரிய கலையிலும், 

சந்திர கலையிலும் 

மாற்றி மாற்றி 

இழுக்க வேண்டும் 

என்று கூறியுள்ளார். 

கோரக்கர் சந்திரரேகை* 

என்ற நூலில் கோரக்கர் சித்தர் ,

சிவ சம்போ மஹா தேவோ பவ.

Breathing infinite Science

 Shiva Guru SPARK VASI YOGA 🧘‍♂️

What is Pranayam? Types of Pranayam-----

Pranayama (According to Yogi Bhusunda)

Bhusunda says to Sri Vasishtha: “In the cool lotus of the heart within this visible tenement of flesh composed of the five elements, there are two Vayus, viz., Prana and Apana, commingled in it. For those who tread smoothly and without any or the slightest efforts, the path of these two Vayus, will become the sun and the moon themselves in the heart—Akasa, and will rove in the Akasa and yet be animating and carrying their fleshy-tabernacle. These Vayus will go up and down to higher and lower states. They are of the same nature in the waking, dreaming and dreamless sleeping state, and permeate all throughout. I am moving in the direction of those two Vayus and have rendered nil all my Vasanas in the waking state lit unto those of the dreamless sleeping state. Divide a filament of the lotus-stalk into a thousand times and you will find these Vayus more subtle than that. Hence it is difficult for me to treat about the nature of these Vayus and their vibrations. Of these, Prana does ceaselessly vibrate in this body, with an upward motion, both externally and internally, while Apana having the same fluctuating tendency, vibrates both external and internal to the body having a downward motion. It will be beneficial if the Prana exhaled to the extent of 16 digits, is inhaled to the same extent. Only 12 digits are inhaled ordinarily. Those who have brought to experience—viz., the equalisation of Prana in exhalation and inhalation will enjoy infinite bliss.

“Now hear about the characteristics of Prana. The inhalation to the length of 12 digits of the Prana which has been exhaled, is called (the internal) Puraka (inhalation). This also is called the internal (Puraka), when Apana Vayu re-enters the body from outside without any effort. When Apana Vayu ceases to manifest itself and Prana gets absorbed in the heart, then the time occupied in such a state is (internal) Kumbha. Yogins are able to experience all these. When the Prana in the Akasa of the heart manifests itself externally (to the heart within) in diverse aspects without any affliction to the mind then it is called (the external) Rechaka (exhalation). When the externally fluctuating Prana enters the nose and stops there at its tip, then it is called the external Puraka. But when it is passing from the tip of the nose it goes down 12 digits. Then also it is called the external Puraka. When Prana goes arrested without and Apana within, then it is called the external Kumbhaka. When the shining Apana Vayu takes an upward bent within, then it is styled the external Rechaka. All these practices lead to Moksha. Therefore they should ever be meditated upon. Those who have understood and practised well all the external and internal Kumbhakas and others, will never be reborn.

“All the eight courses, I have given out before, are capable of yielding Moksha. They should be practised both day and night. Those who are associated with these practices smoothly and control their minds by not letting them run in other directions, will in course of time attain Nirvana. Such practitioners will never thirst after material pleasures. They will ever be in their uniform practice, whether walking, standing, waking, dreaming or sleeping.

“Prana, having flown out, will again be absorbed in the heart having run back 12 digits. Similarly will Apana be absorbed in the heart, having issued out of the heart and running back 12 digits to it. Apana being the moon, will cool the whole body in its passage. But Prana being the sun, will generate heat in the system and cook or digest everything in it. Will pains arise in one who has reached that supreme state, where the Kalas (rays) of Apana the moon, are drowned by Prana the sun? Will rebirth arise in one who has reached that powerful seat, when the Kalas of Prana, the sun, are devoured by Apana the moon? These will arrest at once the seven births of those who reach that neutral state where they find Apana Vayu consumed by Prana and vice versa. I eulogise that Chidatma, who is in that intermediate state, where Prana and Apana are absorbed in one another. I meditate ceaselessly upon that Chidatma, who is in the Akasa, directly in front, at the end of my nose, where Prana and Apana both become extinct. Thus it is through this path of Prana’s control, that I attained the supreme and immaculate Tattva, devoid of pains.”

Control of Breath

The first important step is to master the Asana of posture or to control the body. The next exercise is Pranayama. Correct posture is indispensably requisite for the successful practice of Pranayama. An easy comfortable posture is Asana. That pose is the best which continues to be comfortable for the greatest length of time. Chest, neck, and head must be in one vertical line. You should not bend the body either forwards or laterally, i.e., either on the right or left side. You should not sit crooked. You should not allow the body to collapse. You must not bend the body either forwards or backwards. By regular practice the mastery over the pose will come by itself. Fatty people will find it difficult to practise the Padma Asana or the Lotus Pose. They can sit on the Sukha Asana (comfortable pose) or Siddha Asana (perfected pose). You need not wait for practising Pranayama till you get full mastery over the Asana. Practise Asana and side by side you can practise Pranayama also. In course of time, you will acquire perfection in both. Pranayama can also be practised by sitting in the chair erect.

In Bhagavad-Gita, the Immortal Song of Lord Krishna, you will find a beautiful description of seat and pose: “In a pure secret place by himself established in a fixed seat of his own, neither too high nor too low, with cloth, black antelope-skin and Kusa grass one over the other, there, making the mind one-pointed, with thought and the functions of the senses controlled, steady on his seat, he should practise Yoga for the purification of the Self, holding the body, head and neck erect, firm, gazing steadily at the tip of the nose without looking around” (Ch. VI—10,11, & 12).

Pranayama is the control of the Prana and the vital forces of the body. It is regulation of the breath. This is the most important step. The aim of Pranayama is the control of Prana. Pranayama begins with the regulation of the breath for having control over the life-currents or inner vital force. In other words, Pranayama is the perfect control of the life-currents through control of breath. Breath is external manifestation of the gross Prana. A correct habit of breathing must be established by the regular practice of Pranayama. In ordinary worldly persons the breathing is irregular.

If you can control the Prana you can completely control all the forces of the Universe, mental and physical. The Yogi can also control the Omnipresent manifesting power out of which all energies take their origin, whether concerning magnetism, electricity, gravitation, cohesion, nerve-currents, vital forces or thought-vibrations, in fact the total forces of the Universe, physical and mental.

If one controls the breath or Prana, the mind also is controlled. He who has controlled his mind has also controlled his breath. If one is suspended, the other is also suspended. If the mind and Prana are both controlled one gets liberation from the round of births and deaths and attains immortality. There is intimate connection between the mind, Prana and semen. If one controls the seminal energy, the mind and Prana are also controlled. He who has controlled his seminal energy has also controlled his Prana and mind.

He who practises Pranayama will have good appetite, cheerfulness, handsome figure, good strength, courage, enthusiasm, a high standard of health, vigour and vitality and good concentration of mind. Pranayama is quite suitable for the Westerners also. A Yogi measures the span of his life not by the number of years but by the number of his breaths. You can take in a certain amount of energy or Prana from the atmospheric air along with each breath. Vital capacity is the capacity shown by the largest quantity of air a man can inhale after the deepest possible exhalation. A man takes fifteen breaths in a minute. The total number of breaths comes to 21,600 times per day.

Varieties of Pranayama

“Bahya-abhyantar-stambha-vritti-desaa-kala

Sankhyabhih patidtishto deergha-sukshmah.”

                                                    Yoga Sutras—Chap. II, Sa. 50

Pranayama is regarded lengthy or subtle according to its three components, the external, the internal and the steady; the retention processes are modified by the regulations of space, time and number.

When the breath is expired, it is Rechaka, the first kind of Pranayama. When the breath is drawn in, it is the second, termed Puraka. When it is suspended, it is the third kind, called Kumbhaka. Kumbhaka is retention of breath. Kumbhaka increases the period of life. It augments the inner spiritual force, vigour and vitality. If you retain the breath for one minute, this one minute is added to your span of life. Yogins by taking the breath to the Brahmarandhra at the top of the head and keeping it there, defeat the Lord of death, Yama, and conquer death. Chang Dev lived for one thousand and four hundred years through the practice of Kumbhaka. Each of these motions in Pranayama, viz., Rechaka, Puraka and Kumbhaka, is regulated by space, time and number. By space is meant the inside or outside of the body and the particular length or the breadth and also when the Prana is held in some particular part of the body. During expiration the distance to which breath is thrown outside varies in different individuals. The distance varies during inspiration also. The length of the breath varies in accordance with the pervading Tattva. The length of the breath is respectively 12, 16, 4, 8, 0 fingers’ breadths according to the Tattvas—Prithvi, Apas, Tejas, Vayu or Akasa (earth, water, fire, air or ether). This is again external during exhalation and internal during inhalation.

Time is, the time of duration of each of these, which is generally counted by Matra, which corresponds to one second. Matra means a measure. By time is also meant how long the Prana should be fixed in a particular centre or part.

Number refers to the number of times the Pranayama is performed. The Yogic student should slowly take the number of Pranayamas to eighty at one sitting. He should have four sittings in the morning, afternoon, evening and midnight, or at 9 a.m., and should have thus 320 Pranayamas in all. The effect or fruit of Pranayama is Udghata or awakening of the sleeping Kundalini. The chief aim of Pranayama is to unite the Prana with the Apana and take the united Pranayama slowly upwards towards the head.

Kundalini is the source for all occult powers. The Pranayama is long or short according to the period of time, it is practised. Just as water, thrown on a hot pan shrivels upon all sides as it is being dried up, so also air, moving in or out ceases its action by a strong effort of restraint (Kumbhaka) and stays within.

Vachaspati describes—“Measured by 36 Matras, is the first attempt (Udghata), which is mild. Twice that is the second, which is middling. Thrice that is the third, which is the intense. This is the Pranayama as measured by number.”

The ‘place’ of exhalation lies within 12 Angulas (inches) of the tip of nose. This is to be ascertained through a piece of reed or cotton. The place of inhalation ranges from the head down to the soles of the feet. This is to be ascertained through a sensation similar to the touch of an ant. The place of Kumbhaka consists of the external and internal places of both exhalation and inhalation taken together, because the functions of the breath are capable of being held up at both these places. This is to be ascertained through the absence of the two indicatives noted above, in connection with exhalation and inhalation.

The specification of the three kinds of breath regulations, by all these three—time, space and number—is only optional. They are not to be understood as to be practised collectively, for in many Smritis we meet with passages, where the only specification mentioned with reference to the regulation of breath is that of time.

The fourth is restraining the Prana by directing it to external or internal object; “Bahyabhyantara-vishayakshepi chaturthah” (Yoga Sutras: 11,50).

The third kind of Pranayama that is described in Sutra 50 of the Yoga Sutras, is practised only till the first Udghata is marked. This fourth Pranayama is carried further. It concerns with the fixing of the Prana in the various lotuses (Padmas or Chakras) and taking it slowly, and slowly, step by step, and stage by stage to the last lotus in the head, where perfect Samadhi takes place. This is internal. Externally it takes into consideration the length of breath in accordance with the prevailing Tattva. Prana can be described either inside or outside.

By gradual mastery over the preliminary three kinds of Pranayama, the fourth kind comes in. In the third kind of Pranayama the sphere is not taken into consideration. The stoppage of the breath occurs with one single effort and is then measured by space, time and number and thus becomes Dirgha (long) and Sukshma (subtle). In the fourth variety, however the spheres of expiration and inspiration are ascertained. The different states are mastered by and by. The fourth variety is not practised all at once by a single effort like the third one. On the other hand, it reaches different states of perfection, as it is being done. After one stage is mastered, the next stage is taken up and practised. Then it goes in succession. The third is not preceded by measurements and is brought about by a single effort. The fourth is however preceded by the knowledge of the measurements, and is brought about by much effort. This is the only difference. The conditions of time, space and number are applicable to this kind of Pranayama also. Particular occult powers develop themselves at each stage of progress.

Three Types of Pranayama

There are three types of Pranayama, viz., Adhama, Madhyama and Uttama (inferior, middle and superior). The Adhama Pranayama consists of 12 Matras, Madhyama consists of 24 Matras and the Uttama occupies a time of 32 Matras. This is for Puraka. The ratio between Puraka, Kumbhaka and Rechaka is 1:4:2. Puraka is inhalation. Kumbhaka is retention. Rechaka is exhalation. If you inhale for a period of 12 Matras you will have to make Kumbhaka for a period of 48 Matras. Then the time for Rechaka will be 24 Matras. This is for Adhama Pranayama. The same rule will apply to the other two varieties. First, practise for a month of Adhama Pranayama. Then practise Madhyama for three months. Then take up the Uttama variety.

Salute your Guru and Sri Ganesa as soon as you sit in the Asana. The time for Abhyasa is early morning 4 a.m., 10 a.m., evening 4 p.m., and night 10 p.m., or 12 p.m. As you advance in practice you will have to do 320 Pranayamas daily.

Sagarbha Pranayama is that Pranayama, which is attended with mental Japa of any Mantra, either Gayatri or Om. It is one hundred times more powerful than the Agarbha Pranayama, which is plain and unattended with any Japa. Pranayama Siddhi depends upon the intensity of the efforts of the practitioner. An ardent enthusiastic student, with Parama Utsaha, Sahasa and Dridhata (zeal, cheerfulness and tenacity), can effect Siddhi (perfection) within six months; while a happy-go-lucky practitioner with Tandri and Alasya (drowsiness and laziness) will find no improvement even after eight or ten years. Plod on. Persevere with patience, faith, confidence, expectation, interest and attention. You are bound to succeed. Nil desperandum—Never despair.

sivanandji

The Vedantic Kumbhaka